Voortaan zal zij de leiding nemen over de jonge Leuvense Christendemocraten. An (26) is geboren en getogen in Leuven centrum. Ze werkt als bestuurssecretaris organisatieontwikkeling op de provincie Vlaams-Brabant.

Het voorzittersteam wordt vervolledigd met Joris Philips (27) en Heleen Witdouck (26), die zich nu officieel ondervoorzitters mogen noemen. Bart Vranken blijft wel actief als schatbewaarder van de politieke jongerenvereniging en ondervoorzitter van de Leuvense CD&V-afdeling.

Wanneer deze deadline eindigt, voor of na beleuvenissen, Marktrock of 14 oktober, is nog niet echt duidelijk. Als goede burger (met uitzondering van enkele weekenduren) en bezorgd om het welzijn van mijn stamcaféhouder heb ik alvast drie tips die ik aan de cafébazen op de Oude Markt wil meegeven.
1. Vraag een veiligheidscoördinator. Een voormalig minister van Binnenlandse Zaken (wikipedia vertelt je wel wie dit was in 1998) stelde ooit “dat het in de eerste plaats de inefficiënte en ongecoördineerde aanpak van de onveiligheid was, en niet zozeer de onveiligheid zelf, die de burger een onveiligheidsgevoel geeft.” Wijze woorden waar ik me in dit pleidooi alleen maar kan achter scharen. Veiligheid kent niet alleen een politioneel (repressief) luik maar vraagt ook preventieve maatregelen. Wie anders dan de stad Leuven die qua veiligheid de regisseursrol heeft, kan dit het best coördineren? Zij dient op te treden als bemiddelaar, en hoort actief mee op zoek te gaan naar oplossingen. Eisen stellen die niet verbonden zijn aan inspanningen horen hier zeker niet bij!
2. Vraag een budget. De stad Leuven heeft blijkbaar toch nog wat geld over, aangezien ze onlangs 50 camera’s kon bijplaatsen in het stadscentrum. Dit ter waarde van 960.000 euro. Een camera is een leuk middel om een vrijend koppel, een argeloze student die in zijn neus peutert of een losse straatsteen 24 op 7 gade te slaan. De effectiviteit hiervan bij het oplossen van echte criminaliteit wordt echter zwaar overschat (check case Londen) net als de personeelskost voor een voltijdse monitoring ervan. Dus waarom zouden de cafébazen niet extra middelen vragen om de oude markt als beveiligde vestiging terug leefbaar te maken? Al is dit uiteraard geen aangename structurele oplossing.
3. Vraag waarden niet normen. Overheden moeten m.i. toezien op de naleving van regels, maar kunnen nu éénmaal niet altijd overal zijn. Daarom is het dan ook belangrijk dat er initiatieven genomen worden om de burgerzin van – en de sociale controle tussen – mensen te versterken. Het opleggen van een sluitingsuur zal er niet voor zorgen dat er minder vechtpartijen zullen zijn of er dat minder vandalisme zal plaatsvinden. Kijk maar naar het fenomeen van de ‘zatte Brit’ die voor de last call nog menig alcoholconsumptie nuttigt. Investeer daarom in mensen en niet in regelneverij.

Joris
Joris Philips
Mussenstraat 47
3000 Leuven

http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20120426_161

Vandaag is het op tal van plaatsen in Leuven niet veilig om fietsen. Soms ontbreekt er een afgescheiden fietspad, soms moeten fietsers en auto’s kruisen, … Onveilige situaties doen zich het meest voor op drukke invalswegen en aan grote kruispunten.

We brengen deze “zwarte fietspunten” in kaart en publiceren ze op deze website. Mensen kunnen ons zelf ook zwarte punten melden. JONGCD&V Leuven zal er bij het stadsbestuur op aandringen dat deze punten onder handen genomen worden en dat de stad voldoende aandacht besteed aan de veiligheid en het comfort van de fietser in haar mobiliteitsplannen.

De beregoeie clip van ‘She’s Electric’ is op de wereld losgelaten!!! http://www.youtube.com/watch?v=Buz8EXtm0rI

(Peter Van Rompuy in De Morgen: 2011 wordt het nieuwe mei ’68)
Er is hongersnood in Europa. Een hongersnood naar jobs, voor jongeren. In Griekenland bedraagt de jeugdwerkloosheid 45%. In Spanje ook. Maar het probleem is niet beperkt tot de ‘Zuiderse landen’. Ook in steden zoals Brussel staat de teller al op 40%. Heel Europa lijdt aan een hongersnood naar jobs voor jongeren! De onrust onder deze jongeren groeit nog elke dag. De onvrede is evenwel niet beperkt tot werkloosheid. Ook jongeren mét een job maken zich zorgen. Wie zal de torenhoge overheidsschuld afbetalen? Jongeren moeten zowel de vergrijzing financieren (repartitie) als sparen voor een eigen pensioen (kapitalisatie). Daarenboven zullen ze ook vele jaren langer moeten werken. Als politici van de vorige generatie zoals Louis Tobback net dan roepen dat jongeren ‘lui’ zijn of het ‘te goed’ hebben, loopt de emmer over …

Sommigen dachten dat ‘jongeren toch niet meer op straat komen om hun zorgen en idealen kracht bij te zetten, zoals in mei ’68’. Zij krijgen nu ongelijk. De laatste maanden werd Europa overspoeld door een golf van jongerenprotest. Dit manifesteert zich constructief, zoals de 15-Mei beweging in Spanje. Maar soms ook destructief, zoals de Blackberry-rellen in Groot-Brittannië. Zo uiten jongeren hun woede naar de buitenwereld toe. Sommige daarentegen klappen helemaal dicht, in zichzelf. Is het fenomeen van depressies op steeds jongere leeftijd ook een vorm van – stil – protest?

De jonge golf van protest is nog lang niet uitgerold. 2011 wordt een even grote omwenteling als mei ’68. Maar haar DNA is fundamenteel anders. Mei ‘68 speelde zich af tijdens de ‘golden sixties’. Het huidige protest is ontvlamd temidden economische en budgettaire onvrede. Toch scanderen jongeren vandaag niet zoals toen dat je ‘niemand mag vertrouwen die ouder is dan 30’. Zij blazen de solidariteit tussen generaties niet op!

Het is duidelijk waar jongeren tegen protesteren. Maar waar zijn jongeren voor? Ik noem hen de Barça-generatie, naar de succesvolle voetbalploeg Barcelona. Barça ‘koopt’ geen ploeg bijeen zoals Real Madrid. Zo ook willen Jongeren niet zozeer vette bonussen, maar veeleer job- en (levens)kwaliteit.

Barça-spelers worden ook minder snel moe dan de tegenstander. De bal doet het werk. Burn-outs willen jongeren voorkomen door een beter evenwicht tussen arbeid en gezin … enkel zo kunnen ze langer werken. Want hard werken is ook voor hen geen straf, zolang ze in de zin ervan geloven.

Jongeren willen niet alleen de menselijke energie, maar ook de natuurlijke energie niet uitputten. Duurzaamheid is waarde nr. 1, in vele betekenissen! Het ledenbestand van Greenpeace explodeert. En jongeren kiezen hun toekomstvisie niet alleen in het kieshokje, maar ook door duurzame producten te consumeren, en te werken voor maatschappelijk verantwoorde bedrijven. Jongeren zijn politieker dan ooit! En ja, toch ben ik ontgoocheld dat dit maatschappelijk engagement zich amper vertaalt in echte politieke participatie. Want we beleven niet alleen een politieke crisis, maar vooral een crisis van de politiek. Jongeren schreeuwen om een duurzame politiek!

Het bestuur van Barça wordt niet gedomineerd door één steenrijke oligarch, maar wel door honderden vertegenwoordigers van fanclubs. De tijd dat een klein groepje aan de top de hele samenleving kon sturen is voltooid verleden tijd, met dank aan het internet. Jongeren ambiëren niet om king of the mountain te worden, maar wel center of the circle.

Vandaag zijn alle jongeren politici. Ze haten haatmail. Ook volksraadplegingen met ja/nee zijn te simplistisch. G1000 is wat ze wél zoeken. Samen overleggen over de opties voor de toekomst, met respect voor elkaars opinie. Die oplossingen blijven wel duren!

Barça is ook kampioen van de fair play. Authenticiteit is voor jongeren superbelangrijk. Het internet is zo transparant dat ongeloofwaardige beloftes uiteindelijk altijd worden doorprikt. Een fair politicus moet niet zeggen wat ze willen horen, maar wat ze moeten weten. Vooral als het niet populair is. Ook al vraagt dat politieke moed … en veel geduld! Op de (realistische) beloftes die je maakt, moet actie volgen. In een wereld die steeds sneller verandert, is stilstaan voor jongeren dé politieke erfzonde!

Voor jongeren zijn niet de politieke partijen het probleem. Wel herkennen ze zich nog amper in hun ideeën. Daarom daag ik alle partijen uit. Laten we allen een ideologisch congres houden op één en dezelfde dag! Wat een heerlijke clash van toekomstvisies. De winnaar bij jongeren ken ik al: de visie met de hoogste geloofwaardigheid … change, you(th) can believe in!

http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/De-Gedachte/article/detail/1307811/2011/08/22/2011-wordt-het-nieuwe-mei-68.dhtml

http://www.politico-shock.be/

Tweetstraat 16

Wij zijn ontgoocheld, omdat het positieve niet op uw radar verschijnt. Ik begrijp waarom. Ik googlede even ‘Louis Tobback’. Geen website. Geen blog. Geen twitter. Geen facebook. Voor u oordeelt, leer ons eerst ook kennen op nieuwe ontmoetingsplaatsen, op het wereldwijde web. Protesteren doen we niet alleen in de straten van Leuven of voor de poorten van de Wetstraat 16, maar ook in de Tweetstraat 16, waar onze stem krachtiger klinkt dan ooit.

Mei ’11 is geen nieuw mei ’68

Wij zijn fier dat wij alvast niet dwepen met het starre ideologieën, zoals het marxisme van mei ‘68. Neen, wij inspireren elkaar op nieuwe fora zoals TEDx, al van gehoord?

Mei ‘68 speelde zich af tijdens de ‘golden sixties’. Het 15-M protest van de Spaanse jongeren is daarentegen geboren uit de woede over een jeugdwerkloosheid van maar liefst 45%. En toch sneert u dat jongeren het vandaag ‘te goed’ hebben …

15-M ontstond dankzij de sociale media, op facebook en twitter. In tegenstelling tot mei ‘68 draait de huidige beweging niet om de ontvoogding van het individu, maar wel om wat we kunnen bereiken als we samen de krachten bundelen. Yes, WE can …

Mei ‘68 eiste meer keuzevrijheid voor het individu. Die mentaliteit van ‘als het kan, mag het’ is een halve eeuw later wat complexer geworden in een leefwereld waar alles ook daadwerkelijk kan. 15-M gaat niet over keuzevrijheid, maar over keuzemoeheid. Het aanbod aan producten, activiteiten, informatie en culturen is zo exponentieel gestegen dat het soms allemaal wat te veel dreigt te worden. Misschien riepen de Spaanse Indignatos daarom op om niet te gaan stemmen. Ook al eist op hetzelfde ogenblik de Arabisch jeugd het recht op om te mogen stemmen!

15-M is geen nieuw mei ’68. Wij scanderen niet dat je ‘niemand mag vertrouwen die ouder is dan 30’. Wij blazen alvast de solidariteit tussen generaties niet op. Maar 15-M zal even diepgaand zijn als mei ‘68.

Waar staan jongeren vandaag voor?

Barça-generatie

Wij zijn de ‘barça-generatie’. Barcelona is nu de meest succesvolle voetbalploeg sinds vele generaties. Barça staat niet voor ruwe ‘powerplay’, maar wel voor fair play. Eerlijkheid en authenticiteit zijn voor ons superbelangrijk. Het internet is zo transparant dat oneerlijkheid razendsnel doorprikt wordt. Het loont terug om fair te zijn.

De spelers van Barça hebben ook geen sterallures. Hun spel staat of valt niet met de allerindividueelste flits van de allerindividueelste vedette. Neen, voor Barça is het collectieve passingspel heilig.

De supervedette is dood. Leve de pass!

Ook in onze leefwereld winnen de rechtstreekse contacten tussen mensen terug aan kracht, en niet alleen in de sociale media. Kijk maar naar het verpletterend succes van een tv-programma zoals Fata Morgana.

Het bestuur van Barça wordt niet gedomineerd door één steenrijke oligarch, maar wel door honderden vertegenwoordigers van fanclubs. De tijd dat een klein groepje aan de top haast ongestoord de hele samenleving kon sturen behoort tot het verleden, met dank aan de transparantie van het internet. Onze doelstelling is niet langer om de ‘king of the mountain’ te worden, maar wel de ‘center of the circle’.

Barça-economie

Bij Barça moet zelfs de keeper mee voetballen. Ook wij proberen om de creativiteit van iedereen te ontketenen, want dat is de beste garantie op een innovatieve economie. Wij werken aan een Barça-economie waar frisse ideeën alle kansen krijgen, net zoals bij de kweekvijver van Barça – La Masia – waar jong talent geduldig alle kansen krijgt om door te groeien.

Barça-spelers worden minder snel moe dan de tegenstander. De bal doet het werk. Zo ook proberen wij energie te sparen door door intelligente netwerken (smart grid) op te zetten. Zo putten we de natuurlijke rijkdommen van de aarde niet uit. Maar we willen ook de menselijke energie  niet uitputten. Burn-outs, stress en depressies proberen we te voorkomen door een beter evenwicht tussen arbeid en gezin … enkel zo kunnen we echt langer werken. Want lang en hard werken is ook voor ons geen straf, zolang we in de zin ervan geloven.

Barça-waarden

Los Galacticos van Real Madrid spreken ons niet aan. Je kan een ploeg niet bijeen ‘kopen’, zelfs niet met intergalactische fortuinen. Jongeren zijn vandaag niet zozeer uit op vette bonussen, maar veeleer op job- en (levens)kwaliteit. Niet alleen voor onszelf, maar ook voor wie het moeilijk heeft. Denk maar aan spontane inzamelacties rond Music for Life of voor Haïti. We doen niet aan ‘steekvlam-activisme’. De redding van het klimaat is voor ons een werk van lange adem. We planten bomen, in de hoop dat de generaties na ons van hun schaduw kunnen genieten …

Engageer u!

Wij zijn verheugd dat het lidmaatschap van non-profit verenigingen zoals Greenpeace exponentieel groeit. Ook het verenigings -en buurtleven beleven een revival. En ja Louis, ook ik ben ontgoocheld dat dit groeiend maatschappelijk engagement zich niet vertaald in politiek engagement. Maar vandaag ‘stemmen’ jongeren ook door producten te consumeren die bestaan uit duurzame materialen, of door te werken voor bedrijven die maatschappelijk verantwoord in de samenleving staan … In de luwte bouwen we zo aan een samenleving waar we in geloven. Voor die toekomst willen we wél de mouwen opstropen!

Beste Louis, koop een Ipad. Blog. Facebook. Tweet. Met uw snedige oneliners – liefst korter dan 140 tekens – zal u op twitter populairder zijn dan ooit … vooral bij jongeren!

http://www.politico-shock.be/blog/2011/barca-generatie.html

Zaterdag 28 mei namen we de trappen van het Leuvens stadhuis in en stelden die ter beschikking van de Leuvense fietsers. Gedaan met het fietsrekgebrek. De Pui wordt de nieuwe fietsparkeerplaats. Daarnaast kunnen alle voorbijgangers op een stadsplan aanduiden waar zij graag extra fietsenrekken in Leuven zouden zien.

Naast de streekkrant, rapporteerde ook het Nieuwsblad. Het hele persbericht kan je beneden vinden.

http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=5N3AQ3H3

[2] Een boodschap van tien minuten tot een half uurtje los je op met kort parkeren.

[3] Voorbeelden hiervan zijn bakfietsen, tandems, driewielers, ligfietsen, … .